7 March 2016

ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΧΙΜΑΙΡΑ

Μια νέα μέρα θα υποδείξει το ατσάλινο προσωπείο του καθενός μας. 
Προσωπείο  ΧΙΜΑΙΡΑ 
Συνέντευξη με το ελληνικό συγκρότημα «Χίμαιρα» 
Προσωπείο - Χίμαιρα (Βίντεο)
ΑΠΟ
Σοφία Ντρέκου

Οι στίχοι είναι γραμμένοι με θεολογική αναφορά στις αποκριάτικες ψυχοσωματικές μεταμφιέσεις. Ένα από τα καλύτερα τραγούδια ! 

Τόσο ξεκάθαρα ξέρω πως δεν αργεί να ξημερώσει. Μια νέα μέρα θα υποδείξει το ατσάλινο προσωπείο του καθενός μας. Εμείς καθώς θα τρέχουμε, σβησμένες επιγραφές νέον θα απορρίπτουμε ασυνείδητα, και όλα τα κρύα εργαστήρια, των υποσχέσεων και των συνομωσιών θα ξεψυχούν μαζί με τους στρατιώτες και τους στρατηγούς τους. Τόσο ξεκάθαρα σου λέω πως δεν αργεί να ξημερώσει. Πί
VIDEO

Κατηγορίες , , ,
at
No comments :

17 February 2016

A Warmer Welcome is a benefit release for refugees welcome www.refugees-welcome.org.uk

VA. A Warmer Welcome
JOIN THE CAMPAIGN
REFUGEES WELCOME

LISTEN
LISTEN 
SEE

Κατηγορίες ,
at
No comments :

11 February 2016

απο το τετραδιο: Οι Ποζες, Οι Κωχες, Η Πολη - Δημήτριος Νταβέας

                                                                               SOUND DESIGN

....... η εκλεκτικότητα αντανακλά συχνά και αποθέματα μιζέριας συνοδευόμενη από ισχυρή αυτοπεποίθηση . Σε ορισμένες περιοχές του πεδίου αντικειμένων καλλιέργειας και προτιμήσεων θα είναι πιο έντονη στο εξής η αίσθηση του ασφαλούς. Ισως και να χαιρετάτε την εκπτωτικη συγκατάβαση των άλλων ως καθησυχαστικό σημάδι επιτυχίας σας . Οι καλύτερες παγίδες είναι αυτές που σε κάνουν να τις νιώθεις σαν να είσαι στο σπίτι σου.
< απο το τετραδιο:
Οι Ποζες, Οι Κωχες, Η Πολη >
Δ. ΝΤΑΒΕΑΣ





Κατηγορίες , ,
at
No comments :

9 February 2016

ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

Μα η πόλη αυτή το θάνατο ξαναγεννά.
Φθείρει από συνήθεια και αντίρρηση.
SOUND DESIGN

ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ
Η πόλη σκοτεινή.
Τραβιέται στα άκρα της.
Ρυπαίνει τρυπώντας.
Θέτει.
Μία πινέζα καρφώνει στον τοίχο.
Κρεμάει ιδανικό χάρτη ολόλευκο.
Ο τοίχος αναμασιέται.
Μα η πόλη αυτή το θάνατο ξαναγεννά.
Φθείρει από συνήθεια και αντίρρηση.
Για την εικόνα και τη σκέψη.
Πάντα άναρχη.
Μας επιστρέφει.
Ψυχικά και ανήλιαγα.
Τα «γιατί» του πόνου.
Pete Arabatzis
Pete Arabatzis - ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Κατηγορίες , , ,
at
No comments :

23 January 2016

ΟΜΗΡΟΣ

Η μοναξιά κι αυτή πλάσμα.
Του πόθου, του ονείρου.
Κάθε κατάκτηση και νοσταλγία μας.
Κάθε εγκατάλειψη μια νέα πατρίδα.

SOUND DESIGN

ΟΜΗΡΟΣ

Κάθε κατάκτηση.
Κάθε νοσταλγικός διαβάτης.
Δυο μάτια σιωπηλά.
Κατευθύνουν δωροδοκούν.
Η μοναξιά κι αυτή πλάσμα.
Του πόθου, του ονείρου.
Κάθε κατάκτηση και νοσταλγία μας.
Μία εγκατάλειψη.
Το δάκρυ του αλήτη υπερβαίνει.
Δώρο της αλχημείας.
Κρύο ραβδί-βελόνι.
Τρυπά ακαθόριστα την ακοή.
Κάθε εγκατάλειψη μια νέα πατρίδα.
…
Δε θα λυγίσω.
Το κάθε απόθεμα υποβάλλω.
Στη δύναμη αποτάσσομαι.
…
Μα, να!
Ξεχάστηκα με αυτό το κομπολόι.
Συγχώρα με φίλε…
Μες στο ναυάγιο αυτό, είμαι ένας όμηρος.
Ένας λωτός μία κατάκτηση.
Μια εγκατάλειψη.
Ένα χαμόγελο κατώτερης ποιότητας.
Ένας Τρελός.
Κατηγορίες , ,
at
No comments :

ΦΑΟΥΛ

Τις απόχες που αρνήθηκα.
Δε θα χρωστώ.
Όταν δε βρίσκεις λογική.
Θα καταριέσαι αυτό το κόσμου.

SOUND DESIGN

ΦΑΟΥΛ

[Εδώ, στο κόσμο αυτό.
Νεκροί που δραπετεύουν.
Να επιβιώσουν.
Από κρίματα, γέλια, σάλια.
Πριν να χαράξει.
Θα ζήσω άλλη μια ζωή.
Τα μάτια πριν κλείσω.
Θα σου αφήσω.
Ναι.
Ποιητική παρακαταθήκη.]

Όποιος διαλέγει.
Την ασκήμια.
Μοιάζει ωραίος.
Επηρεάζει.
Την αντίθεση!
Λιώνει σα το λαρδί.
Η φασολάδα.
Του κρυώνει.
Αυτός σιχαίνεται.
Και την πετά.
Ποια φωτιά λοιπόν να υποστηρίξω;
Ποια επαφή να φκιασιδώσω;
Τις απόχες που αρνήθηκα.
Δε θα χρωστώ.
Όταν δε βρίσκεις λογική.
Θα καταριέσαι αυτό το κόσμου.
Τρελός, Τρελός και εξαρτημένος.
Όπως κι εσύ άλλωστε.

[ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΥΣ 
ΠΟΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙΣ]

[ΠΟΙΟ ΦΟΝΙΑ ΝΑ ΞΕΧΡΕΩΣΕΙΣ
ΠΟΙΑ ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΣΕΙΣ]


Κατηγορίες , ,
at
No comments :

11 January 2016

ADARCAH - THE CHESS

Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Κι ὕστερα τόσους στρατιῶτες τί τοὺς θέλω!
Τραβᾶνε μπρὸς σκυφτοὶ δίχως κἂν ὄνειρα

SOUND DESIGN

Τὸ σκάκι

Ἔλα νὰ παίξουμε...
Θὰ σοῦ χαρίσω τὴ βασίλισσά μου
Ἦταν γιὰ μένα μιὰ φορὰ ἡ ἀγαπημένη
Τώρα δὲν ἔχω πιὰ ἀγαπημένη

Θὰ σοῦ χαρίσω τοὺς πύργους μου
Τώρα πιὰ δὲν πυροβολῶ τοὺς φίλους μου
Ἔχουν πεθάνει ἀπὸ καιρὸ
πρὶν ἀπὸ μένα

Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει

δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις

Ἔλα νὰ παίξουμε...

Ὁ βασιλιὰς αὐτὸς δὲν ἤτανε ποτὲ δικός μου
Κι ὕστερα τόσους στρατιῶτες τί τοὺς θέλω!
Τραβᾶνε μπρὸς σκυφτοὶ δίχως κἂν ὄνειρα
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω

Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη

γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε...

Κι αὐτὴ δὲν ἔχει τέλος ἡ παρτίδα...

Κατηγορίες ,
at
No comments :
Subscribe to: Posts ( Atom )