adarcah [ianku] obligation

SOUND DESIGN
Obligation. adarcah [ianku]

Pete Arabatzis - Facebook

Adarcah Ianku - Facebook

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ η αναρχική ποιήτρια των Εξαρχείων...

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

Οταν τα παιδια εχουν φαντασια μπορουν να αφηνουν το στιγμα τους παντου . 

Η φωτό είναι από το Πανεπιστήμιο Πελλοπονήσου στο Ναύπλιο Σχολή Καλών Τεχνών τμήμα Θεατρικών Σπουδών .Η Ζωγραφιά είναι σε πόρτα αίθουσας της Σχολής αφήνοντας την φαντασία και το αποτύπωμα των παιδιών της σχολής και τραβήχτηκε από τηv Chihiro Ogino που σπουδάζει εκεί !!!

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

Μια μοναχική ψυχή με συνεχείς αναζητήσεις, αλλά και συγκρούσεις με το καταστημένο και ένα μυαλό που δε σταμάταγε να σκέφτεται ποτέ.... 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Θα'ρθεί καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράγματα... Μια κραυγή πόνου που έγινε ποίηση.

ΑΠΟ

Σοφία Ντρέκου - αέναη επΑνάσταση

ΑΚΟΥΣΤΕ /ΔΕΙΤΕ

Εμένα οι φίλοι μου - Magic de Spell

Στίχοι: Κατερίνα Γώγου

Μουσική: Νίκος Μαϊντάς

Εμένα οι φίλοι μου

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά

που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών

Εξάρχεια, Πατήσια, Μεταξουργείο, Μετς

Κάνουν ό,τι λάχει

Πλασιέ τσελεμεντέδων κι εγκυκλοπαιδειών

Φτιάχνουν δρόμους κι ενώνουν ερήμους

Διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος

Επαγγελματίες επαναστάτες

Παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν

Τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν

αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

στις ταράτσες παλιών σπιτιών

Εξάρχεια, Βικτώρια, Κουκάκι, Γκύζη

Πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια μανταλάκια

τις ενοχές σας, 

αποφάσεις συνεδρίων, 

δανεικά κοστούμια, 

σημάδια από κάφτρες

περίεργες ημικρανίες, 

απειλητικές σιωπές

κολπίτιδες

ερωτεύονται ομοφυλόφιλους

τριχομονάδες

καθυστέρηση

Το τηλέφωνο

σπασμένα γυαλιά

Το ασθενοφόρο

Κανείς...

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

Κάνουν ό,τι λάχει

Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου

γιατί δεν τους αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή

Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουν με μαύρο χρώμα

γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο

Γράφουν σε συνθηματική γλώσσα

γιατί η δική σας μόνο για γλύψιμο κάνει

Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα

στο λαιμό σας, στα χέρια σας

Οι φίλοι μου...

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

Από τη συλλογή Τρία κλικ αριστερά (1978)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ 

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ - Η αναρχική ποιήτρια των Εξαρχείων

ΠΗΓΗ

ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ADARCAH - THE CHESS

Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω

Κι ὕστερα τόσους στρατιῶτες τί τοὺς θέλω!

Τραβᾶνε μπρὸς σκυφτοὶ δίχως κἂν ὄνειρα

SOUND DESIGN

THE CHESS by ADARCAH

Τὸ σκάκι

Ἔλα νὰ παίξουμε...

Θὰ σοῦ χαρίσω τὴ βασίλισσά μου

Ἦταν γιὰ μένα μιὰ φορὰ ἡ ἀγαπημένη

Τώρα δὲν ἔχω πιὰ ἀγαπημένη

Θὰ σοῦ χαρίσω τοὺς πύργους μου

Τώρα πιὰ δὲν πυροβολῶ τοὺς φίλους μου

Ἔχουν πεθάνει ἀπὸ καιρὸ

πρὶν ἀπὸ μένα

Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω

Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω

Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω

ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει

δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη

γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου

μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ

ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις

Ἔλα νὰ παίξουμε...

Ὁ βασιλιὰς αὐτὸς δὲν ἤτανε ποτὲ δικός μου

Κι ὕστερα τόσους στρατιῶτες τί τοὺς θέλω!

Τραβᾶνε μπρὸς σκυφτοὶ δίχως κἂν ὄνειρα

Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω

Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω

Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω

ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει

δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη

γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου

μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ

ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις

Ἔλα νὰ παίξουμε...

Κι αὐτὴ δὲν ἔχει τέλος ἡ παρτίδα...

Μανόλης Ἀναγνωστάκης - Ποιήματα

AΣΚΗΣΕΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ - Ο ΙΔΡΩΤΑΣ

SOUND DESIGN

THE BAD STREAM

SOUND DESIGN

INDOLENCE

Και συ ποτέ στο βυθό μου δεν άκουσες.

Εκείνα τα ανεξερεύνητα σκοτάδια μου.

Εκείνα τα νιάτα, απλά, που χωρίς αντίτιμο σου χάρισα.

Κι εκείνα τα νιάτα που χρειάστηκα…

Εσείς τη σιωπή σα φανό να κυνηγάτε.

Και της ιδέας το αναπότρεπτο να χρειάζεστε.

Και την ζωή.

Δεν έμεινα ποτέ στην άκρη του γυαλού γιατί ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΟΥΝ !!!

Κολυμπούσα στα βαθειά, έμπαινα σε σπηλιές σκοτεινές 

βρίσκοντας την μοναδικότητα.

Δεν έχει η θάλασσα άκρη, 

ούτε τα ταξίδια της φαντασίας μας αρχή και τέλος.

Στον βυθό της υδάτινης αγκαλιάς

Αυτή η εικόνα του γνοφερού βυθού της θάλασσας,

αυτής της υδάτινης μήτρας του κόσμου,

με συναρπάζει και με συγκινεί.

ΡΑΙΖΩ ...

Καμωμένος ραΐζω

Με μια φωνή

Με ένα γράμμα

Γυρνώ στον πάλλευκο ύπνο.

Σθένος

Η γη που με βαστάει δε φταίει

Ποτέ που δε σε αντίκρισα

 Γύρισες το κεφάλι αντίθετα

Γύρισα και είχες φύγει.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ 

ΣΥΓΧΩΡΟΧΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ

ΑΚΟΥΣΤΕ 

ΤΗΕ DISTANCE IN OUR FACES by ADARCAH

... ΟΠΩΣ ΚΙ ΕΧΘΕΣ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ...

...Ποίηση σαν τη νύχτα που ανατέλλει.
 Ξεδιάντροπα σκοτώνει κάθε ανύποπτο ...

ΞΕΝΗ ΝΥΧΤΑ
 Ο ήλιος φεύγοντας.
 Δραπέτευσε η νύχτα.
 Όπως κι εχθές και αύριο.
 Ανατολή και δύση.
Βροχή και πάγος.
 Νύχτα. Κρυφή μου ερωμένη.

Στο κάθε τέλος ... Η κάθε αρχή ...

..... κάθε λοιπόν απάντηση

Τόσο έτοιμη

Για κάθε υπόληψη,

Υπολογίζοντας τη λερωμένη

Απόκρυψη των γεγονότων......

ΕΠΙΝΟΩ

Επινοώντας το κάθε κύμα

Την κάθε σήψη

Της γυάλινης πραγματικότητας ετούτης,

ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ Ο ΜΟΝΟΣ ΜΑΣ ΦΙΛΟΣ

ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ Ο ΜΟΝΟΣ ΜΑΣ ΦΙΛΟΣ

Δεν υπάρχει μοναξιά σε αυτόν τον τόπο.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ / ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΤΗΕ COMMERCE CONTINUES, THE WORLD FALLS APART

Η πολιτική δε νοείται

χωρίς ανάγκη για εξουσία

ο πολιτισμός έχει

ανάγκη για μοναχισμό και πρωτοτυπία

έως και θυσία και πόνο

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΠΟΛΙΣ (προς συγκοινωνους αδιαφόρων συναισθηματων
[και αδρων ανταλαγματων])

ο πολιτισμός και η πολιτική 

είναι δυο έννοιες με την ίδια ρίζα,

τον όρο πόλις.

Αυτό που τα κάνει να ξεχωρίζουν είναι,

πως ο πολιτισμός έχει ανάγκη 

για μοναχισμό και πρωτοτυπία

έως και θυσία και πόνο, προς ένα καλύτερο αύριο

όχι συγκρητισμό και μισόλογα.

Η πολιτική δε νοείται χωρίς ανάγκη για εξουσία

αδύναμη αλλοιωμένη προσωπικότητα.

Π. ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

  ADARCAH POETICAL FACEBOOK

after build

will come destroy

the commerce continues

the world falls apart

the trash in the streets

is like a heart

broken by bad food

look how the fools

lock their own cages

VITALITY MC
VITALITY MC FACEBOOK

LISTEN TO

ACCOUNT OVERDRAWN BY VITALITY AND ADARCAH

LISTEN TO

THE COMMERCE CYCLE A PROJECT BY VITALITY MC AND ADARCAH

VITALITY MC FACEBOOK

VITALITY MC account overdrawn (lyrics)

i lose a piece

of the sunrise

they tax our graves

as if we thrive

where the maggots

don't feel full

life is lived

where wool they pull

still feels good

when it's on sale

the muscles in

your heart are pale

where a kid

is overfed

crawling on a razor

like every dead

pig that we eat

gives us protein

a lifeline meets
a guillotine

where gluttony

misspells freedom

and all the things

that make a demon

move in silence

find a home

when a broken

labor drone

buys an iphone

to fill voids

cause after build

will come destroy

the commerce continues

the world falls apart

the trash in the streets

is like a heart

broken by bad food

look how the fools

lock their own cages
as if every pool

of blood becomes

the perfect time

for someone to sell

their newest line

of paper towels

a register opens

we walk in a store

like a devil eloping

with a jaded army

broken by truth

Καμωμένος ραΐζω - Με μια φωνή - "Μάνα"

Καμωμένος ραΐζω

Με μια φωνή...

Παιδιά μου Ωραία Αγαπημένα... Όλοι σας έχουν Μες στον ΠΥΘΜΕΝΑ Της ΥΠΑΡΞΗΣ τους

Για τα παιδιά που ζητούν Ε λ ε υ θ ε ρ ί α

Και δε μπορούν να το πουν 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ

Κλαίω ψυχή μου

Θα μπορούσε ο τόπος .... Αυτός..... Ποίηση να παρόμοιαζε !!!

ΠΑΡΟΙΜΙΑ

Μπορεί μια λέξη.

Το νόημα του κόσμου.
Ολάκερο, να εκφράσει;
Ακόμα…
Ένα ποίημα.
Ποίημα να μη το λέμε.
Εμείς;
Μία φίλη μου είπε χθες το απόγευμα.
Πως ένα ποίημα, είναι, ένα βιβλίο λευκό.
Μπορούμε να γράψουμε.
Λόγια όμορφα.
Να φανεί χωρίς πηγές.
Και προσπερματικά υγρά.
Χωρίς τσόντα.
Ούτε τσάι.
Θα μπορούσε ο τόπος.
Αυτός.
Ποίηση να παρόμοιαζε.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
12/09/2014

video: adarcah-the interminable road to nowhere [save the Q mix]

ΘΕΙΑΦΙ - Π. ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

ΘΕΙΑΦΙ

Αργά αν σαν κομήτης θα έρθει απόψε

Θα ναι ένας κόσμος μαγικός,

Χωρίς τιβι και άχρηστα λόγια

χωρίς πολιτικά καθικια.

Αργά αν το μεθύσι σε ξυπνήσει πάλι χάραμα 

Κόψε δυο στάχυα έτσι για γούρι

Σαν ποιητής πεζοδρομίου

Σαν οδηγός της πλάσης όλης 

Πάρε τσιγάρο να καπνίσεις

Μες στη σιωπή αυτού του κόσμου

Είμαστε όλοι ταξιδιώτες 

Νευραλγικοί και κουρασμένοι

Είπαν πως χάθηκε για πάντα

Από τη μίζερη σκλαβιά του

Ανέγγιχτος και πικραμένος

Ξένος στη σχιζοφρένεια του

πιο κάτω αν θα φτάσω απόψε

θα ναι τα λόγια μου σαν φλόγες 

φλόγες ιπτάμενοι κομήτες 

που λιώνουν και σκληρό ατσάλι

Πάρε τσιγάρο να καπνίσεις

Μες στη σιωπή αυτού του κόσμου

Είμαστε όλοι ταξιδιώτες 

Νευραλγικοί και κουρασμένοι

φλόγες με καίνε ως το μεδούλι

φλόγες που ο τάφος μου θα ιάνει

φλόγες σα γλώσσες που ξεβράζουν

ποίηση τοξική και θειάφι.

adarcah-a-dwa - θειαφι στα φιδια

adarcah-a-dwa

ΟΡΙΑ - Π. ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

Από τις αγωνίες τα όνειρα και τις αυταπάτες, μέχρι το πιο ρεαλιστικό και σκληρό εφιάλτη, ψευδαισθήσεις και πραγματικότητα εδώ γίνονται ένα, γιατί, αν η πραγματικότητα του ενός δε μπορεί να αγγίξει τον άλλον, τα εγκόσμια θα ήτανε άχρηστα κεκτημένα μιας αρρωστημένης φαντασίας, η οποία έτσι κι αλλιώς δεν απέχει από τη φυγόκεντρη δύναμη που εκτροχιάζει τη κοινωνική συναίσθηση

ΟΡΙΑ - Π. ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΜΟΥ

Οι φίλοι μου ήταν πάντα μονοι
Πάντα μες στο φαρδύ καπέλο της νόησης κοιμισμένοι
Ανήμποροι πια ...
ξέχασαν τα φυλακτά τους στην άλλη πλευρά του δρόμου
Ξεχαρβάλωσαν την πόρτα και με περιμέναν.

Οι φίλοι μου ήταν το πακέτο τα τσιγάρα και το ποτήρι το κρασί
Με περιμένουν κάθε μέρα και μου υπόσχονται μια τύψη συντρόφια.

Οι φίλοι μου ήταν αλητες μικροί παλιάνθρωποι
Ξενύχτες στην επιφάνεια της ζωής
επαναστάτες,
Κουρασμένα βόδια πριν και μετά τη γνώση
Ειδήμονες των στιγμών παραβάτες κι αστυνόμοι.

Οι φίλοι μου ποτέ γραπτό λόγο δε διαβάσαν
Γυρνώντας στα υπόγεια νωρίς χαράματα
Γνωρίσανε τη φύση ονειροπαρμένοι.

Οι φίλοι μου με άφησαν
Άκουσαν πως γεννήθηκα Δευτέρα
Συμβουλάτορες γενίκαν με πικράνανε.

Η φίλη μου είναι η άνοιξη
Κερνά σκοπούς σα δώρα στο μυαλό μου
Όμως οι φίλοι δε νοιαστήκαν.

Οι φίλοι μου ήρθαν δειλινό
Και κουρασμένοι στη σιωπή μου ξαποστάσαν
Ήπιαν με πάθος το κρασί και τα τσιγάρα φούμαραν και φύγαν.

Η φίλη μου είναι η σιωπή
Ξεντύθηκε μεσάνυχτα
Με πάθος ξάπλωσε μαζί μου
Πρωί ξημέρωσε κοιμόταν
Της έφτιαξα καφέ βαρύ
Και γέλασε αφήνοντας μου
Ουλές σημάδια.

Ο φίλος μου είναι το χαρτί
Με κέρασε κενό
Μα εγώ το γέμισα με μολυβιά φτερά.

Ξεχνώντας ήρθε Κυριακή
Στο παραθύρι το κλειστό
σε ξανά-αντίκρισα κι έγνεψα για να δω
Το ζωηρό το βλέμμα σου.



Ο φίλος μου είναι ο ήλιος μας
Στη συννεφιά αναπαύεται
Και λάμπει μες στο κρύο
Χειμώνες που προσμέναμε να ερθούν
Διωγμένοι τραβηχτήκαμε
Χωρίς μια λέξη να σκεφτούμε.

Ο φίλος μου είναι ο ήλιος μας.

Οι φίλοι μου είναι δαίμονες
Ξάγρυπνοι ακούραστοι φρουροί
Με αποτελειώσανε στο κλάμα
Και τα δικά τους γέλια φόβια και τρελά.

Οι φίλοι μου είναι δαίμονες
Με περιμένουν αιώνες να πεθάνω
Για να μου αφήσουνε στη λόγχη
Του θανάτου το αποτρόπαιο έγκλημα.

Ο δρόμος είναι έρωτας
Οι φίλοι μου είναι δρόμοι
Και ο έρωτας πως μας ξεχνά.

ο ηλιος των τρελων