Υπάρχει;
πες μου αλήθεια αν υπάρχει
πολύχρωμες σα χτίζω ουτοπίες
υπάρχει ελπίδα έστω και σ αυτές;
ΑΚΟΥΣΤΕ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Showing posts with label ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ. Show all posts
Showing posts with label ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ. Show all posts
16 January 2017
ΠΑΝΚ - Παναγιώτης Αραμπατζής / SYNOPSIS by Adarcah [ianku]
SOUND DESIGN
ΕΣΥ Η ΣΕΜΝΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ
Αυτοκτονία είναι να λες: θα ζήσω.
Διαβάζεις ποίηση και ξέρεις τα μελλούμενα.
Λες με υπευθυνότητα στον πάτερ.
Πως πάει καιρός πολύς που δεν νηστεύεις.
Αυτοκτονία είναι να σου λέει να ελπίζεις.
Μουντός και ξάστερος καπνίζοντας βαρύ τσιγάρο.
Να λες πεθαίνω στον ψυχίατρό μου.
Και να λέει: ζήσε! Ω. τη ωραία που είναι η ζωή!
Με καθησυχασμούς και μοιρολόγια
Να λες στο θάνατό σου φύγε!
Εσύ να μη πεθαίνεις…
Να προσκυνάς τον χάρο και κατάματα να δείχνεις.
Τα αχαμνά σου. Να εξοργίζεις το θεό κι ας μη πιστεύεις.
Μα αλήθεια. Αν έχεις. Μη λες φίλε μου δεν έχω πια καιρό.
Αυτοκτονία είναι να λες: θα ζήσω.
Αμέριμνος ποίηση να γράφεις και να λες… θα ζήσω.
Να λες με υπευθυνότητα στη μάνα.
Πως κάθε μέρα φτύνεις αίμα πως δε ζεις.
Και να σού λέει… ζήσε, τι ωραία είναι η ζωή.
Και να ζητά αντάλλαγμα τη ζωή σου.
Παναγιώτης Αραμπατζής
11 January 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ - ΠΑΝΚ / ADARCAH [IANKU] - THE CONSPIRACY OF IDIOTS
adarcah [ianku]
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥΛΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΡΑΧΜΗ
Πηγάζει από ετούτη τη καρδιά
Πηγάζει από ετούτη τη καρδιά
Το πάθος όπου ανήκω
Μια του κορμιού αυταπάτη
Καίγοντας τα χαρτιά των αποφάσεων
Γελώντας σα Τρελός.
Ακόμα ένας ηττημένος ήρωας
Κλαίει το ρακί που του έχυσαν στο βόθρο
Μόνος τρεκλίζει προς το αύριο
Πρόσεξε,
Τη Σωτηρία το δίκαιο επιτάσσει.
Η κάθε ανάσα μας απόψε μια πικρία
Κι εγώ αδιάφορος,
Δεν περιμένω πια απάντηση ούτε οίκτο
Μόνος με κάποιες λέξεις να παλεύω. Δε νικώ.
Στίχοι που αγάπησα και φίλιωσα μ’ αυτούς
Μέσα στις άγριες καταιγίδες
Και τα ουράνια τόξα τους.
25 December 2016
ΣΥΓΧΩΡΟΧΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ - A PRAYER FOR STAVROULA
Στο βάθος της ψυχής μου το τίποτα,
αντιδιαστέλλεται
με βία προς το σύμπαν.
ΑΚΟΥΣΤΕ
Vladimiros Tyrimos & adarcah-Aurora [a prayer for Stavroula]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Στα σωθικά μας
Της πόλης
Οι φωνές σιωπούνε
Η Αναστασία περιμένει
Η αργατλού η Αγγέλα σχόλασε.
Οι μαστροποί
που κάθε απόγεμα πλένονται.
Το στάδιο αράχνιασε και περιμένουμε βροχή
Στις επωδούς του διαπασών
Τα παλληκάρια
κόκκινη σκουριά
Φορούν στη ξεχειλωμένη κάλτσα.
(πως πάλιωσα έτσι;)
Οι ρόλοι της κακής κωμωδίας
Κι εσύ Γρηγόρη, μικρό παιδί
Ποια κοινωνία σε κατάντησε έτσι;
21 December 2016
ΓΙΑ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ - PERSONAL HABITS
... αυτά όλα
Που θέλω να σου πω
Είναι από μία
Σκληρή καρδιά βγαλμένα ...
AKOYΣΤΕ
ΓΙΑ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ
Πώς να ξεκινήσω.
Κόντρα στη Μούσα.
Πόσο την ειρήνη μου ακόμα.
Να οικτίρω…
Αφού το ξέρω.
Κι εσύ το ξέρεις.
Πως αυτά όλα.
Που θέλω να σου πω.
Είναι από μία.
Σκληρή καρδιά βγαλμένα.
Εχθές το βράδυ σκεφτόμουν.
Τι να είναι όλα αυτά…
Ενός μαλθακού κόσμου.
Το πιο σκληρό μάταιο.
Πώς να σου αποδείξω επιτέλους.
Χωρίς να φωνάξω.
Πως να φωνάξω…
Μέσα σε αυτή ξέρεις.
Την πανέμορφη σιωπή.
ΠΗΤ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
18/12/2016
18 December 2016
ΑΔΙΕΞΟΔΟ - ΤΗΕ EFFORT FOR AN EXPRESSION
Δε μου ζητάν τίποτα.
Δε θέλουν τίποτα από κανένα,
Αυτό το γκέτο: η αυτάρκεια.
ΑΚΟΥΣΤΕ
ΑΔΙΕΞΟΔΟ
Άλλο ένα γκέτο του μυαλού
Δε θα βρεις τίποτα εκεί
Κάποιους μεθυσμένους
Του ποτέ ονειροπόλους
Εκεί μένω.
Δε μου ζητάν τίποτα.
Δε θέλουν τίποτα από κανένα,
Αυτό το γκέτο: η αυτάρκεια.
Δε μου αρκεί τίποτα.
Ελευθερία
Δεν έχουν, δε θα βρουν.
Ξέχασαν τα τραγούδια που τραγουδούσαν,
Πριν λίγο γύρω απ’ τη φωτιά.
Όχι πως δεν ήρθαν άλλα
Παρόλο που τα πέταξαν κι εκείνα στη φωτιά
Που άναψαν με βιβλία
Όχι-όχι βιβλία!
Λεξικά.
Και με τις χορδές της αμερικάνικης δασκάλας.
Φύγετε. Η φωτιά εξαπλώθηκε!!!
Τους έκαψε τα μάτια
Γι’ αυτό δεν ακούν τίποτα πια.
(μένω στο γκέτο των κουφών ηρώων).
7 December 2016
CRYSTALS - ΑΜΝΗΣΙΑ
Τί το Τι…
Είναι μουσική
Είναι θάλασσα
Είναι τραγούδι.
listen to
Όταν θα έρθει το όνειρο,
Ή για να πω η αλήθεια,
Ο κύκλος των σφυγμών
Θα ‘ναι πολύ μικρός.
Οι φλέβες θα χτυπιούνται
να ξεριζώσουν το δέρμα.
Το δέρμα πια θα
‘χει ξασπρίσει,
Η γήινη μορφή
θα ‘ναι πια η μορφή τους.
Η γη, θα μοιάζει ίδια
Μα θα ‘ναι όλα κοιμισμένα
Τα κοροϊδέματα θ’ αρχίσουν να ‘ναι κι αυτά…
Οι οργασμοί θα δείχνουν κυνικοί
Μπροστά στη
μέθη-μένος.
Θα ‘ναι κι η κυρία βασιλική
Στον τάφο σου κοντά
Στον πύργο του Άιφελ,
Και σίγουρα,
Δεν θα ‘ναι απαλά
Τα λουλούδια όπως πρώτα.
(Εσύ γλυκέ μου να μην κλαίς γιατί το κλάμα είναι σιωπή).
Σιωπή θα ‘ν’ η γη μου
Κι ορίζοντας τ’ άπειρο…..
Σιωπηλοί διαβάτες
Θα περνούν τρυφερά στ’ όμορφο.
Άγγιγμα, άγκυρα, καράβι, στράτα, πλοίο, βαπόρι.
Ταξίδι και λιμάνι.
(πως πάω; Τι πάω να κάνω εδώ;)
Ταξίδι και λιμάνι συνάμα
Μες στο ταξίδι ένα λιμάνι
Μες στο λιμάνι
Ένα ταξίδι αιώνιό.
…ΓΗ είναι η γυναίκα
Άντρας ο γιαλός
Παιδί του η θάλασσα..
Θάλασσα θα ‘ναι η μορφή.
Θα ‘ναι ταξίδι αεργιανό.
Τί το Τι…
Είναι μουσική
Είναι θάλασσα
Είναι τραγούδι.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ
listen to
2 December 2016
A last breath in the parallel of immortals
... Όταν θα έρθει TO ΟΝΕΙΡΟ
Ή για να πω Η ΑΛΗΘΕΙΑ,
Ο κύκλος των σφυγμών
Θα ‘ναι πολύ μικρός ...
LISTEN TO
Blankly we gaze. We are free to go or stay;
Our morrow's anxious plans have missed their aim;
Whether we leave to-night or wait till day
Counts as the same.
*Thomas Hardy-After the Last Breath
28 November 2016
22 November 2016
TO ΚΑΤΩΙ - UNSPARING THOUGHT
Να κλαις και να γελάς.
Να μη το βάλεις κάτω.
SOUND DESIGN
ΤΟ ΚΑΛΑΝΤΑΡΙ TOY XAMENOY ΞΩΤΙΚΟΥ
Δεν υπάρχει μοναξιά σε αυτόν τον τόπο.
Αυτός ο τόπος είναι ο μόνος μας φίλος.
Ο μόνος μας εχθρός και η μόνη μας ενότητα.
Με ρώτησες για την ζωή που βρήκα μέσα μου.
Με ρώτησες για την ζωή που κρύβω μέσα μου.
Δεν σου απάντησα ποτέ γιατί τα λόγια τα ανθρώπινα δεν φτάνουν.
Δεν φτάνει ούτε και η σιωπή μας.
Κανείς δεν σιωπά σ’ αυτόν τον τόπο.
Εγώ, σκέφτομαι πολύ βαθιά για κάποιους και ίσως τρελά.
Η ομορφιά όμως είναι το καθετί τριγύρω μας.
Τα μαύρα χελιδόνια όταν αλλάζει η άνοιξη.
Τα λευκά περιστέρια πριν να τα κλείσεις στο κλουβί.
Με ρώτησες ποτέ για αυτά που κρύβω μέσα μου;
Λόγια με χρώματα πολλά θα σου ψιθύριζα και θα έγνεφα.
Στον οικοδόμο απέναντι από την σκάλα να μυρίσει.
Τα καφετιά πτώματα των ιερών μας δέντρων.
Την κατακόκκινη την ρόζα το φθινόπωρο.
Την μυγδαλιά για να ανεβεί
να τραγανίσει δυο άσπρα μύγδαλα.
Και τον λωτό του Ομήρου, μέσα στο κρασοπότι.
«ο τοίχος η τύχη και τα τείχη» (59 - 65 Θρήνος Ν_1.0)
ΑΠΟ
FACEBOOK
18 November 2016
Η ΠΟΛΙΣ - When the city is sleeping ...
... το ΟΝΕΙΡΟ είναι ΜΑΚΡΥΑ
κι εσύ νομίζεις
πως το έχεις στην αγκαλιά σου ...
SOUND DESIGN
when the city's sleeping (the city) from the feather of time by adarcah [ianku]
ΑLBUM
the feather of time by adarcah [ianku]
ΑLBUM
the feather of time by adarcah [ianku]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Η Πόλις
Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»
Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)
Είσαι η πατρίδα που έχασα
Σε μια παρτίδα που το
Όνειρο είναι μακριά, και συ νομίζεις
Πως το έχεις στην αγκαλιά σου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
FACEBOOK
16 November 2016
Κυβερνοχώρος 2016 μ. Χ. Ελλάδα - exiled in the land of absentees
Να μη κλάψουμε άλλο με ένα πλήκτρο «ανά χείρας».
SOUND DESIGN
Κυβερνοχώρος 2016 μ. Χ. Ελλάδα
PETE ARABATZIS·ΤΡΙΤΗ, 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016
Να κάνουμε αυτό που μας επιτάσσει ο καιρός.
Να χτυπηθούμε στα υπόγεια ή στα κρατητήρια.
Να χαθούμε στους διαδρόμους των πανεπιστημίων.
Να μη κλάψουμε άλλο με ένα πλήκτρο «ανά χείρας».
Τα ψυχιατρεία μπούκωσαν από ορφανά.
Τα ορφανοτροφεία από μανάδες.
Οι εκκλησιές από φτωχούς εργάτες.
Οι τράπεζες από καλόγερους.
Να μη μεμψιμοιρούμε λοιπόν.
Καλύτερα να μη πενθούμε πριν να πολεμήσουμε.
Κι αν θες.
Καλύτερα να μη πολεμήσουμε.
Κυρίως όμως, να μη στρουθοκαμηλίζουμε.
Κι αν τάχα πρέπει. Για ένα σκοπό ας υποκριθούμε.
ΠΗΤ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
15/11/2016
14 November 2016
ΑΜΝΗΣΙΑ - like the seagulls in the dumps
Θυμάσαι που ονειρευόμασταν ταξίδια;
Στα μυστικά δρομάκια όταν γλιστρούσαμε;
SOUND DESIGN
Τα μάτια σου είναι ταξίδια.
Είναι ταξίδι το βλέμμα σου.
Τα μάτια σου όταν κλαίνε οι ουρανοί.
Να γελούν
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ
FACEBOOK
ΑΜΝΗΣΙΑ - like the seagulls in the dumps
Θυμάσαι που ονειρευόμασταν ταξίδια;
Στα μυστικά δρομάκια όταν γλιστρούσαμε;
SOUND DESIGN
Τα μάτια σου είναι ταξίδια.
Είναι ταξίδι το βλέμμα σου.
Τα μάτια σου όταν κλαίνε οι ουρανοί.
Να γελούν
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ
FACEBOOK
ΑΜΝΗΣΙΑ - A DARK ERA
Ταξίδι και λιμάνι συνάμα
Μες στο ταξίδι ένα λιμάνι
Μες στο λιμάνι
Ένα ταξίδι αιώνιo
Θα πας κι εσύ κάποια μέρα στο νησί του ουρανού.
Εκεί.
Όπως όλοι.
Θα βρεις τον θησαυρό.
SOUND DESIGN
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ
FACEBOOK
10 November 2016
Hymn of the Triumphant Airman 1929 flying east to west at 1000 m.p.h
SOUND DESIGN
… ΓΗ είναι η γυναίκα
Άντρας ο γιαλός
Παιδί του η θάλασσα...
Θάλασσα θα ‘ναι η μορφή.
Θα ‘ναι ταξίδι αεργιανό ...
ΑΠΟ
READ
3 November 2016
ΤΟ ΚΑΤΩΙ - DEPRESSED ANIMALS
Ποίηση σαν τη νύχτα που ανατέλλει.
Ξεδιάντροπα σκοτώνει κάθε ανύποπτο.
Κάπου εδώ όμως τελειώνουν τα ποιήματα.
Ξημέρωσε πια.
SOUND DESIGN
FROM
ΞΕΝΗ ΝΥΧΤΑ
Ο ήλιος φεύγοντας.
Δραπέτευσε η νύχτα.
Όπως κι εχθές και αύριο.
Ανατολή και δύση.
Βροχή και πάγος.
Νύχτα. Κρυφή μου ερωμένη.
Όταν το καφέ-μπαρ σχολάει.
Οι γκαρσόνες ξερνούνε απ’ το πιοτί.
Κανείς δε βλέπει;
Τα πορνεία που αλλάζουν βάρδια.
Και οι εκλεκτοί της αγάπης.
Με τη σειρά τους. Ένας-ένας.
Και η γυναίκα να τροχίζει.
Και να γδέρνει το μανό.
Ποίηση σαν τη νύχτα που ανατέλλει.
Ξεδιάντροπα σκοτώνει κάθε ανύποπτο.
Κάπου εδώ όμως τελειώνουν τα ποιήματα.
Ξημέρωσε πια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ
27 September 2016
ΣΥΓΧΩΡΟΧΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ...
... σα γνώστης
Κατακερματίζεις τα «εγώ» ...
SOUND DESIGN
Τη νύχτα τραβώντας το σύρτη
Κεντάς το χάσμα
Θηλιές και πόντους
Μετράς μέσα στον κόσμο
Τα ξέχωρα και τα βασικά
Κι έτσι σα γνώστης
Κατακερματίζεις τα «εγώ»
Στο σάλο μέσα της αγνότητας
Σε έχουν όλοι αφορίσει
Κι εσύ κρυφά πέφτεις και γονατίζεις
Σιωπηρός σα ποιητής
Βιβλία σα μαύρες τρύπες
που δε στοιχηθήκανε ποτές.
Στα καταγώγια αλλοπαρμένοι
Φρουρούν τις μηδαμινότητες
Μέσα σε φάρους κοσμικούς
Εκπτωτικό κουπόνι μοιάζω.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
ΣΥΓΧΩΡΟΧΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ- Παναγιώτης Αραμπατζής
SOUND DESIGN
as the chaos whispering rainy tears from darkray by adarcah [ianku]
SOUND DESIGN
as the chaos whispering rainy tears from darkray by adarcah [ianku]
23 September 2016
Ποιός ...
Όμορφες μέρες έρχονται
Και πίσω μας αφήνουμε
Κλαυθμούς.
Ποιος θεός ανατέλλει τη μέρα
Ποιος θεός σβήνει τις σκιές μας
Πόσος πόνος
Πόση λύπη
Πόση οργή.
SOUND DESIGN
Ποιός
Τελεία...
Όσο σε σκέφτομαι
Βαριανασαίνω
Το καταφύγιο
Για ένα τσιγάρο
Ένας δρόμος
Και να η προσμονή
Της λέξης.
Κι ο τούρκικος καφές
Μετράει πολλά στενά
Παραδίπλα.
Η κακόφημη γειτονιά
Τα καλά γειτονόπουλα
.δε ξέρω πόσο θα κρατήσει
Ένα η δυο λεπτά
Όχι. Όχι άλλες ώρες.
Βαριανασαίνω
Χτύπαγε η καρδιά
Πιο δυνατά
Το κλαμπ
Τα πλουσιόπαιδα
Το αλητάκι
Ξεγελάστηκε.
Όσο σε σκέφτομαι
Σούρουπο
Και στη ψυχή ένας
Ήλιος
Φωτίζει τις σκιές μας
Όσο φτωχός κι αν είμαι.
Τόσο ηλίθιος και αχάριστος.
Ωχρά και γκρίζα χρώματα
Το καταφύγιο
Το αναρρωτήριο
Η λέξη
Η σκέψη
Ο πόθος
σβήνει τη δίψα.
Και το στομάχι
Θα είναι γεμάτο ως απάνω
Με μια μάζα
Σκόνη
Πίσσα
Καφέ.
Πετρωμένοι φύλακες
Στις αντιρρήσεις
Τι θα μας βρουν άραγε
Ότι υλικό και στέρεο
Έχει πια τελειώσει
Μόνο κάποια
Χαζά όνειρα
Ξέστρωτες αναμνήσεις
Χρόνια και χρόνια.
Οι σκιές
Αναπόφευκτες
Όσο πάλι
Βαθαίνει το σκότος
Μέσα μας
Τόσο μια αστραπή
Περιμένει τους κατάδικους.
Δε θέλω να βάλω εδώ τελεία
Θέλω να σου γράψω
Κάτι όμορφο
Κάτι όμορφο
Όμορφες μέρες έρχονται
Και πίσω μας αφήνουμε
Κλαυθμούς.
Όπως και η άνοιξη
Εκείνο το φθινόπωρο
Που ξέχασα τη σάκα
Με το δύσκολο πρόβλημα
Των μαθηματικών
Μα ενώ το πρόβλημα έχει λυθεί
Ο εκπρόσωπος της εποχής
Ακόμα τρέμει.
Το απροειδοποίητο τεστ.
Σειρά τέταρτη
Μισώ
Μισεί
Μισούμε.
Το μπακάλη
Τον οδοντίατρο
Τον εισπράκτορα
Τον καθηγητή
Το χασάπη
Τους μαστροπούς
Το μολυβένιο στρατιώτη.
Το χρέος του
Η τσέπη τους.
Η τράπεζα
Η τσέπη
Η τράπεζα
Το ΑΤΜ
Η τράπεζα
Το χρήμα.
Η εξουσία.
Χύμα η ντόπα
Ποιος θεός ανατέλλει τη μέρα
Ποιος θεός σβήνει τις σκιές μας
Πόσος πόνος
Πόση λύπη
Πόση οργή.
19 September 2016
Το παραμύθι της Άνοιξης.
Μπορώ
Να πιστέψω
Σε έναν καλύτερο κόσμο.
SOUND DESIGN
Το παραμύθι της Άνοιξης.
Μπορώ
Να πιστέψω
Σε έναν καλύτερο κόσμο.
Να καταρρεύσω Εμπρός του.
Ύστερα
Θα ελπίσω πάντοτε
Σε κάποιον θάνατο.
Ακάλεστο μουσαφίρη
Της γέννας σαλτιμπάγκο.
Ψευδοπροφήτη της χαράς.
Ως τότε
Με δύο χέρια και δυο στόματα.
Αθάνατο κουβάρι
υπέρ σελήνιο
Θα αμφιβάλλω για κάθε πράξη.
Για κάθε ιδέα.
Για κάθε στίχο.
Άλλωστε όλα αυτά κάποτε
Άχρηστα θα μείνουν
Αναμνήσεις υπόγειες
Του στρατού απέναντι.
Μπογιές ξεθωριασμένες.
Μα δες πως το άνθος θα πέσει
Κατάχαμα θα σκουριάσει
Κάταπιε το γη!
Και το αμπέλι.
Κι αυτό ο άνθρωπος
Το έχρησε κρασί και μοίρα.
Ο πολύπαθος.
Μα τόσο ξέχασα
Πως αύριο
Θα είμαι πάλι μόνος.
Και του τεμπέλη το πιοτό
Στα χείλη σα σίχαμα.
Άσε με νύχτα.
Θα σου φορέσω ασήμι
Μετάξι μάλαμα
Θα μείνω εδώ.
Πριν χαράξει.
Να θυμάσαι πάντοτε σκλάβος
Του ονείρου.
Θα ελπίσω πάντοτε
Σε κάποιον θάνατο.
Μπορώ
Να πιστέψω
Σε έναν καλύτερο κόσμο.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
Subscribe to:
Posts
(
Atom
)