Showing posts with label ADARCAH SOUND DESIGN. Show all posts
Showing posts with label ADARCAH SOUND DESIGN. Show all posts

30 January 2017

IN THE MIND OF NIKO PIROSMANI - by IANKU

SOUND DESIGN

"How much vodka can somebody drink in one lifetime? 
Should I drink it slowly and drag on this burden longer?
Or should I drink it straight away and bring it to a quick end?
I can't decide what's best ... I can't live like all the rest ... I’m stuck in the throat of this wretched life ... 
It won't swallow me ...but it won't let me go ... 
I couldn’t stand a baby's cry, I don't want a wife and kids"

WATCH

Niko Pirosmani was distinguished from his contemporaries by an exceptional talent of figurative and synthetic perception of the universe. World of his art embraced the diversity of the reality of human beings, nature, animals, and objects. Life and art, art and man were indivisible for Pirosmani.
SEE MORE




16 January 2017

ΠΑΝΚ - Παναγιώτης Αραμπατζής / SYNOPSIS by Adarcah [ianku]

SOUND DESIGN

ΕΣΥ Η ΣΕΜΝΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ

Αυτοκτονία είναι να λες: θα ζήσω.
Διαβάζεις ποίηση και ξέρεις τα μελλούμενα.
Λες με υπευθυνότητα στον πάτερ.
Πως πάει καιρός πολύς που δεν νηστεύεις.

Αυτοκτονία είναι να σου λέει να ελπίζεις.
Μουντός και ξάστερος καπνίζοντας βαρύ τσιγάρο.
Να λες πεθαίνω στον ψυχίατρό μου.
Και να λέει: ζήσε! Ω. τη ωραία που είναι η ζωή!

Με καθησυχασμούς και μοιρολόγια 
Να λες στο θάνατό σου φύγε!
Εσύ να μη πεθαίνεις…

Να προσκυνάς τον χάρο και κατάματα να δείχνεις.
Τα αχαμνά σου. Να εξοργίζεις το θεό κι ας μη πιστεύεις.

Μα αλήθεια. Αν έχεις. Μη λες φίλε μου δεν έχω πια καιρό.  
   
Αυτοκτονία είναι να λες: θα ζήσω.
Αμέριμνος ποίηση να γράφεις και να λες… θα ζήσω.
Να λες με υπευθυνότητα στη μάνα.
Πως κάθε μέρα φτύνεις αίμα πως δε ζεις.
Και να σού λέει… ζήσε, τι ωραία είναι η ζωή.
Και να ζητά αντάλλαγμα τη ζωή σου.

Παναγιώτης Αραμπατζής



11 January 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ - ΠΑΝΚ / ADARCAH [IANKU] - THE CONSPIRACY OF IDIOTS

adarcah [ianku]
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥΛΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΡΑΧΜΗ
Πηγάζει από ετούτη τη καρδιά 
Το πάθος όπου ανήκω
Μια του κορμιού αυταπάτη
Καίγοντας τα χαρτιά των αποφάσεων
Γελώντας σα Τρελός.
Ακόμα ένας ηττημένος ήρωας
Κλαίει το ρακί που του έχυσαν στο βόθρο
Μόνος τρεκλίζει προς το αύριο
Πρόσεξε, 
Τη Σωτηρία το δίκαιο επιτάσσει.
Η κάθε ανάσα μας απόψε μια πικρία
Κι εγώ αδιάφορος, 
Δεν περιμένω πια απάντηση ούτε οίκτο 
Μόνος με κάποιες λέξεις να παλεύω. Δε νικώ. 
Στίχοι που αγάπησα και φίλιωσα μ’ αυτούς 
Μέσα στις άγριες καταιγίδες 
Και τα ουράνια τόξα τους.

7 January 2017

adarcah [ianku] obligation

"Poet's Obligation" Pablo Nerouda / Obligation by Adarcah Ianku



SOUND DESIGN

Poet's Obligation
To whoever is not listening to the sea
this Friday morning, to whoever is cooped up
in house or office, factory or woman
or street or mine or harsh prison cell;
to him I come, and, without speaking or looking,
I arrive and open the door of his prison,
and a vibration starts up, vague and insistent,
a great fragment of thunder sets in motion
the rumble of the planet and the foam,
the raucous rivers of the ocean flood,
the star vibrates swiftly in its corona,
and the sea is beating, dying and continuing.
So, drawn on by my destiny,
I ceaselessly must listen to and keep
the sea's lamenting in my awareness,
I must feel the crash of the hard water
and gather it up in a perpetual cup
so that, wherever those in prison may be,
wherever they suffer the autumn's castigation,
I may be there with an errant wave,
I may move, passing through windows,
and hearing me, eyes will glance upward
saying 'How can I reach the sea?'
And I shall broadcast, saying nothing,
the starry echoes of the wave,
a breaking up of foam and quicksand,
a rustling of salt withdrawing,
the grey cry of the sea-birds on the coast.
So, through me, freedom and the sea
will make their answer to the shuttered heart.
Pablo Neruda



30 December 2016

when getting dark, in the yards, we grew up - DECEMBER

SOUND DESIGN


read the poem

DEEMBER
December is a cold month.
So cold.
So incomplete.
A time when nature dies,
Along with parts of me.
December is a month of dreary days.
Lit up with lights to mask the pain.
Holiday spirit.
Just an excuse to drink.
Food, family, friends.
It's all just more fuel to think.
I grew up to understand the Grinch.
Whose heart became so small.
And although these lights do warm me,
I want to crush them all.
December is a month of lies and of deceit.
It's not at all about spirit, rather a receipt. 
I'd prefer sit alone.
A fireplace and a book.
Than sit along beside others, to have my heart led astray by some crook.
by
Anne Krysllene Kho
read more
HELLO POETRY

25 December 2016

ΣΥΓΧΩΡΟΧΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ - A PRAYER FOR STAVROULA

Στο βάθος της ψυχής μου το τίποτα,
 αντιδιαστέλλεται
 με βία προς το σύμπαν.
ΑΚΟΥΣΤΕ
Vladimiros Tyrimos & adarcah-Aurora [a prayer for Stavroula]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Στα σωθικά μας

Της πόλης
Οι φωνές σιωπούνε 
Η Αναστασία περιμένει
Η αργατλού η Αγγέλα σχόλασε.
Οι μαστροποί
που κάθε απόγεμα πλένονται.
Το στάδιο αράχνιασε και περιμένουμε βροχή
Στις επωδούς του διαπασών 
Τα παλληκάρια
κόκκινη σκουριά
Φορούν στη ξεχειλωμένη κάλτσα.
(πως πάλιωσα έτσι;)
 Οι ρόλοι της κακής κωμωδίας 
Κι εσύ Γρηγόρη, μικρό παιδί
Ποια κοινωνία σε κατάντησε έτσι;



21 December 2016

ΓΙΑ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ - PERSONAL HABITS

... αυτά όλα
Που θέλω να σου πω
Είναι από μία
Σκληρή καρδιά βγαλμένα ...
AKOYΣΤΕ

ΓΙΑ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ

Πώς να ξεκινήσω.
Κόντρα στη Μούσα.
Πόσο την ειρήνη μου ακόμα.
Να οικτίρω…
Αφού το ξέρω.
Κι εσύ το ξέρεις.
Πως αυτά όλα.
Που θέλω να σου πω.
Είναι από μία.
Σκληρή καρδιά βγαλμένα.
Εχθές το βράδυ σκεφτόμουν.
Τι να είναι όλα αυτά…
Ενός μαλθακού κόσμου.
Το πιο σκληρό μάταιο.
Πώς να σου αποδείξω επιτέλους.
Χωρίς να φωνάξω.
Πως να φωνάξω…
Μέσα σε αυτή ξέρεις.
Την πανέμορφη σιωπή.
ΠΗΤ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
                   18/12/2016

18 December 2016

ΑΔΙΕΞΟΔΟ - ΤΗΕ EFFORT FOR AN EXPRESSION

Δε μου ζητάν τίποτα.
Δε θέλουν τίποτα από κανένα,
Αυτό το γκέτο: η αυτάρκεια.
ΑΚΟΥΣΤΕ 
ΑΔΙΕΞΟΔΟ
Άλλο ένα γκέτο του μυαλού
Δε θα βρεις τίποτα εκεί
Κάποιους μεθυσμένους
Του ποτέ ονειροπόλους
Εκεί μένω.
Δε μου ζητάν τίποτα.
Δε θέλουν τίποτα από κανένα,
Αυτό το γκέτο: η αυτάρκεια.
Δε μου αρκεί τίποτα.
Ελευθερία
Δεν έχουν, δε θα βρουν.
Ξέχασαν τα τραγούδια που τραγουδούσαν,
Πριν λίγο γύρω απ’ τη φωτιά.
Όχι πως δεν ήρθαν άλλα
Παρόλο που τα πέταξαν κι εκείνα στη φωτιά
Που άναψαν με βιβλία
Όχι-όχι βιβλία!
Λεξικά.
Και με τις χορδές της αμερικάνικης δασκάλας.
Φύγετε. Η φωτιά εξαπλώθηκε!!!
Τους έκαψε τα μάτια
Γι’ αυτό δεν ακούν τίποτα πια.
(μένω στο γκέτο των κουφών ηρώων).

7 December 2016

CRYSTALS - ΑΜΝΗΣΙΑ

Τί το Τι…
Είναι μουσική
Είναι θάλασσα
Είναι τραγούδι.
listen to 

Όταν θα έρθει το όνειρο,
Ή για να πω η αλήθεια,
Ο κύκλος των σφυγμών 
Θα ‘ναι πολύ μικρός.
Οι φλέβες θα χτυπιούνται
να ξεριζώσουν το δέρμα.
Το δέρμα πια θα
‘χει ξασπρίσει,
Η γήινη μορφή
θα ‘ναι πια η μορφή τους.
Η γη, θα μοιάζει ίδια
Μα θα ‘ναι όλα κοιμισμένα
Τα κοροϊδέματα θ’ αρχίσουν να ‘ναι κι αυτά…
Οι οργασμοί θα δείχνουν κυνικοί
Μπροστά στη 
μέθη-μένος.
Θα ‘ναι κι η κυρία βασιλική
Στον τάφο σου κοντά
Στον πύργο του Άιφελ,
Και σίγουρα,
Δεν θα ‘ναι απαλά
Τα λουλούδια όπως πρώτα.
(Εσύ γλυκέ μου να μην κλαίς γιατί το κλάμα είναι σιωπή).
Σιωπή θα ‘ν’ η γη μου
Κι ορίζοντας τ’ άπειρο…..
Σιωπηλοί διαβάτες
Θα περνούν τρυφερά στ’ όμορφο.
Άγγιγμα, άγκυρα, καράβι, στράτα, πλοίο, βαπόρι.
Ταξίδι και λιμάνι.
(πως πάω; Τι πάω να κάνω εδώ;)
Ταξίδι και λιμάνι συνάμα
Μες στο ταξίδι ένα λιμάνι
Μες στο λιμάνι
Ένα ταξίδι αιώνιό.
…ΓΗ είναι η γυναίκα
Άντρας ο γιαλός
Παιδί του η θάλασσα..
Θάλασσα θα ‘ναι η μορφή.
Θα ‘ναι ταξίδι αεργιανό.
Τί το Τι…
Είναι μουσική
Είναι θάλασσα
Είναι τραγούδι.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ

listen to



  



22 November 2016

TO ΚΑΤΩΙ - UNSPARING THOUGHT

Να κλαις και να γελάς.
Να μη το βάλεις κάτω.
SOUND DESIGN

ΤΟ ΚΑΛΑΝΤΑΡΙ  TOY XAMENOY  ΞΩΤΙΚΟΥ

Δεν υπάρχει μοναξιά σε αυτόν τον τόπο.
 Αυτός ο τόπος είναι ο μόνος μας φίλος.
 Ο μόνος μας εχθρός και η μόνη μας ενότητα.
Με ρώτησες για την ζωή που βρήκα μέσα μου.
 Με ρώτησες για την ζωή που κρύβω μέσα μου.
 Δεν σου απάντησα ποτέ γιατί τα λόγια τα ανθρώπινα δεν φτάνουν.
 Δεν φτάνει ούτε και η σιωπή μας.
 Κανείς δεν σιωπά σ’ αυτόν τον τόπο.
 Εγώ, σκέφτομαι πολύ βαθιά για κάποιους και ίσως τρελά.
 Η ομορφιά όμως είναι το καθετί τριγύρω μας.
 Τα μαύρα χελιδόνια όταν αλλάζει η άνοιξη.
 Τα λευκά περιστέρια πριν να τα κλείσεις στο κλουβί.
 Με ρώτησες ποτέ για αυτά που κρύβω μέσα μου;
 Λόγια με χρώματα πολλά θα σου ψιθύριζα και θα έγνεφα.
 Στον οικοδόμο απέναντι από την σκάλα να μυρίσει.
 Τα καφετιά πτώματα των ιερών μας δέντρων.
 Την κατακόκκινη την ρόζα το φθινόπωρο.
 Την μυγδαλιά για να ανεβεί
 να τραγανίσει δυο άσπρα μύγδαλα.
 Και τον λωτό του Ομήρου, μέσα στο κρασοπότι.

 «ο τοίχος η τύχη και τα τείχη» (59 - 65 Θρήνος Ν_1.0)
ΑΠΟ 

FACEBOOK


18 November 2016

Η ΠΟΛΙΣ - When the city is sleeping ...

... το ΟΝΕΙΡΟ είναι ΜΑΚΡΥΑ 
κι εσύ νομίζεις 
πως το έχεις στην αγκαλιά σου ...
SOUND DESIGN

ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Η Πόλις
Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες. 
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)


 Είσαι η πατρίδα που έχασα
 Σε μια παρτίδα που το
 Όνειρο είναι μακριά, και συ νομίζεις
 Πως το έχεις στην αγκαλιά σου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ

FACEBOOK

16 November 2016

Κυβερνοχώρος 2016 μ. Χ. Ελλάδα - exiled in the land of absentees

Να μη κλάψουμε άλλο με ένα πλήκτρο «ανά χείρας». 
SOUND DESIGN

Κυβερνοχώρος 2016 μ. Χ. Ελλάδα
PETE ARABATZIS·ΤΡΙΤΗ, 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016

Να κάνουμε αυτό που μας επιτάσσει ο καιρός.
 Να χτυπηθούμε στα υπόγεια ή στα κρατητήρια. 
Να χαθούμε στους διαδρόμους των πανεπιστημίων. 
Να μη κλάψουμε άλλο με ένα πλήκτρο «ανά χείρας».   

Τα ψυχιατρεία μπούκωσαν από ορφανά. 
Τα ορφανοτροφεία από μανάδες. 
Οι εκκλησιές από φτωχούς εργάτες.  
Οι τράπεζες από καλόγερους.   

Να μη μεμψιμοιρούμε λοιπόν. 
Καλύτερα να μη πενθούμε πριν να πολεμήσουμε. 
Κι αν θες. 
Καλύτερα να μη πολεμήσουμε. 
Κυρίως όμως, να μη στρουθοκαμηλίζουμε. 
Κι αν τάχα πρέπει. Για ένα σκοπό ας υποκριθούμε.   
ΠΗΤ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ  
15/11/2016

"When I Am Dead, My Dearest" - mnemosyne [acrimonious scars on a cremated missionaries' palms] by Adarcah Iancu

And if thou wilt, remember,
And if thou wilt, forget.
I shall not see the shadows,
I shall not feel the rain;
I shall not hear the nightingale
Sing on, as if in pain:

SOUND DESIGN

When I Am Dead, My Dearest - Poem by Christina Georgina Rossetti
When I am dead, my dearest,
Sing no sad songs for me;
Plant thou no roses at my head,
Nor shady cypress tree:
Be the green grass above me
With showers and dewdrops wet;
And if thou wilt, remember,
And if thou wilt, forget.

I shall not see the shadows,
I shall not feel the rain;
I shall not hear the nightingale
Sing on, as if in pain:
And dreaming through the twilight
That doth not rise nor set,
Haply I may remember,
And haply may forget. 

14 November 2016

ΑΜΝΗΣΙΑ - like the seagulls in the dumps

Θυμάσαι που ονειρευόμασταν ταξίδια;
Στα μυστικά δρομάκια όταν γλιστρούσαμε;
SOUND DESIGN

Τα μάτια σου είναι ταξίδια.
 Είναι ταξίδι το βλέμμα σου.

Τα μάτια σου όταν κλαίνε οι ουρανοί.
 Να γελούν

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

FACEBOOK

ΑΜΝΗΣΙΑ - like the seagulls in the dumps

Θυμάσαι που ονειρευόμασταν ταξίδια;
Στα μυστικά δρομάκια όταν γλιστρούσαμε;
SOUND DESIGN

Τα μάτια σου είναι ταξίδια.
 Είναι ταξίδι το βλέμμα σου.

Τα μάτια σου όταν κλαίνε οι ουρανοί.
 Να γελούν

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

FACEBOOK