Showing posts with label VIDEO. Show all posts
Showing posts with label VIDEO. Show all posts

12 October 2015

O XAMOΣ ...


Οταν η ύλη απομυθοποιείται.
Βρίσκουμε έναν ουρανό ατόφιο.
Υστερα τον ζυγώνουμε σιγανά.
Και πια ξεκουραζόμαστε.
ΕΙΚΟΝΑ
ATOΦΙΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
VIDEO

Ο ΧΑΜΟΣ
Οταν οι άνθρωποι.
Μαθαίνουν να πεθαίνουν.
Οταν οι άνθρωποι μαθαίνουνε να ζουν.
Τίποτα πια δε τους φοβίζει
Οταν οι άνθρωποι.
Οτα μαρμαρένια χρώματα.
Σκύβουν το χάσμα να φιλήσουν.
Στον Άρη με το ματωμένο ξίφος.
Τότε κι εμείς οι νεκροί.
Εμείς οι ζωντανοί.
Ξανά αναρωτιόμαστε.
Ποιο δάκρυ
για δάκρυ;
Ποιος πόνος
στον πόνο;
Οταν παθιασμένοι.
Οπως πια θα έχουμε μάθει.
Πλέον για πάντα λησμονούμε.
Το γέλιο του γέλιου.
Τη χαρά.
Και πικραμένοι τα εγκόσμια αγνοώντας.
Οταν η ύλη απομυθοποιείται.
Βρίσκουμε έναν ουρανό ατόφιο.
Υστέρα τον ζυγώνουμε σιγανά.
Και πια ξεκουραζόμαστε.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ 

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ

VIDEO
Wash My Soul
Wash my soul
I get paid while they starve in the streets
Visa cards, VIP
Wash away and use you as fan
Starving these children and I change the channel
You know me, I'm Mr. Nice
You know me, I survive at any price
So it seems I'm the devil's son
Lick it, wet it
You like it, you let it
Lick it, wet it
Touch it, take your turn
On some day, together, we can learn
Wash my soul
Wash my soul
Wash my soul
Lick it, wet it
You like it, you let it
Lick it, wet it
Touch it, take your turn
On some day, together, we can learn
I've served with gangsters and I've served with kings
These are a few of my favourite things
Think about love, love now and then
It's no good, I am weak, I admit
Wash my soul
Lick it, wet it
You like it, you let it
Lick it, wet it
Touch it, take your turn
On some day, together, we can learn
Wash my soul
Wash my soul
Lick it, wet it
You like it, you let it
Lick it, wet it
You like it, take your turn
Take your turn
Take your turn
Together, we can learn







30 January 2015

Θα μπορούσε ο τόπος .... Αυτός..... Ποίηση να παρόμοιαζε !!!


ΠΑΡΟΙΜΙΑ
Μπορεί μια λέξη.
Το νόημα του κόσμου.
Ολάκερο, να εκφράσει;
Ακόμα…
Ένα ποίημα.
Ποίημα να μη το λέμε.
Εμείς;
Μία φίλη μου είπε χθες το απόγευμα.
Πως ένα ποίημα, είναι, ένα βιβλίο λευκό.
Μπορούμε να γράψουμε.
Λόγια όμορφα.
Να φανεί χωρίς πηγές.
Και προσπερματικά υγρά.
Χωρίς τσόντα.
Ούτε τσάι.
Θα μπορούσε ο τόπος.
Αυτός.
Ποίηση να παρόμοιαζε.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
12/09/2014

video: adarcah-the interminable road to nowhere [save the Q mix]







24 January 2015

ΠΑΡΟΙΜΙΑ (ΣΗΜΕΙΩΣΗ) - Π. ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

 ΠΑΡΟΙΜΙΑ
Μπορεί μια λέξη.
Το νόημα του κόσμου.
Ολάκερο, να εκφράσει;
Ακόμα…
Ένα ποίημα.
Ποίημα να μη το λέμε.
Εμείς;
Μία φίλη μου είπε χθες το απόγευμα.
Πως ένα ποίημα, είναι, ένα βιβλίο λευκό.
Μπορούμε να γράψουμε.
Λόγια όμορφα.
Να φανεί χωρίς πηγές.
Και προσπερματικά υγρά.
Χωρίς τσόντα.
Ούτε τσάι.
Θα μπορούσε ο τόπος.
Αυτός.
Ποίηση να παρόμοιαζε.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
12/09/2014




18 January 2015

OΜΑΔΑ "XIMAIΡΑ"


Για εμάς, η λέξη Χίμαιρα, συντροφεύει τις έννοιες της «νόησης του ανέγγιχτου» και της «πρακτικής του εφαπτόμενου» σε αυτό. Ο ήχος που πολλά χρόνια σιγοκαίει στα σωθικά μας -κάρβουνο πυρωμένο μέσα στις στάχτες μας-, μπορεί να λάβει πολλές εξηγήσεις, πολλά προσωπεία του ακόμα μπορούν να φορεθούν.

Εγώ το ονομάζω Hip-fuzion, ο Υπερβάτης progressive hip-hop, εσύ μπορείς να το αποκαλέσεις όπως σου κάνει (από τη στιγμή που ακούς ένα τραγούδι συμμετέχεις σε αυτό). Και δεν έχει καμία σημασία, όπως θα συμφωνείς η «ταμπέλα».

Εμείς, με τα βιώματα, τις νότες, τις αποσκευές τελικά που κουβαλάμε –διαβάτες- προσπαθούμε μέσα σε κάθε βήμα να παραχωρήσουμε ένα ανοιχτό μικρόφωνο, μία ακόμα ανάσα, αρχικά και με αποδέκτες εμάς. Όλους εμάς.        

 Θα κάνω πέρα τις φωτιές δε θα λυγίσω
Λέω σα κλόουν υποταγμένος στο καθρέπτη
Θα σβήσω το άχρηστο υποδειγματικό χαμόγελο
Και τελευταίος θα χαθώ πριν να χαράξει.

Κι oσο να λέω αυτά τα λόγια αναρωτήθηκα
Καρδιά αν έχω από λάσπη ή από ατσάλι
Σαν σε κοιτώ σ' αυτά τα μάτια τα φλεγόμενα
Ως ένα δάκρυ ποτισμένο στο βαμβάκι...
ΠΙ ΑΡ

                 yperbaths.ximaira

4 January 2015

ΟΡΙΑ - ΠΑΝ. ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

                                                                   
Aν το κοινωνικό σύνολο δε  λειτουργήσει 
από τα εσώτερα προς τα έξωθεν 
κι όχι το αντίθετο, θα παραμένει πάντοτε στάσιμο 
και άναρθρο, με πορεία προς την αποδιάρθρωση και αυτοκαταστροφή